Περιεχόμενα
Εισαγωγή
Επίλογος
Σκοπός του παρόντος βιβλίου είναι να θέσει υπό αμφισβήτηση τις θεωρητικές και μεθοδολογικές λογικές που κυριαρχούν στην κοινωνική ψυχολογία, αναμοχλεύοντας την συζήτηση για θέματα που συνήθως αποσιωπούνται και που αφορούν την συχνά άρρηκτη ιδεολογική εμπλοκή του εν λόγω κλάδου με την βαρβαρότητα της καθεστηκυίας τάξης. Απαλλαγμένο από τον επιστημονισμό και την φαντασίωση της δήθεν «αντικειμενικότητας» που ηγεμονεύει στον χώρο, το βιβλίο προτείνει μία κινηματική κοινωνική ψυχολογία ‘ανατρεπτικής επίθεσης’ που δημιουργεί σημεία συναρμογής για ευρήματα και προσεγγίσεις από τις κατακερματισμένες κοινωνικές επιστήμες και στοχεύει στην κατανόηση και τον ριζοσπαστικό μετασχηματισμό του ψυχο-κοινωνικού.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μία θαυμάσια ανατροπή της κοινωνικής ψυχολογίας και καταδεικνύει με ακρίβεια πως μία αυθεντικά κοινωνική κοινωνική ψυχολογία πρέπει να αποτελεί και η ίδια μέρος της ιστορικής διαδικασίας της ανατροπής αυτού που νομίζουμε ότι γνωρίζουμε, έτσι ώστε να μπορούμε να γνωρίσουμε κάτι περισσότερο για τον κόσμο και πώς να τον αλλάξουμε.

Ian Parker, Καθηγητής Ψυχολογίας, Manchester Metropolitan University, UK

Επιτέλους μία κοινωνική ψυχολογία που άξια φέρει αυτόν τον τίτλο. Ο τόμος αυτός δεν παίρνει απλώς σοβαρά τον ουσιαστικά αμφισβητούμενο χαρακτήρα του κλάδου της κοινωνικής ψυχολογίας, αλλά μας δείχνει πώς να αναδιαμορφώσουμε το περιεχόμενό του έτσι ώστε να έχει πράγματι σημασία.

Henderikus Stam, Professor of Psychology, University of Calgary, Canada

Αρκετές εκδοχές της κοινωνικής ψυχολογίας σηκώνουν φράγματα και αποκλείουν κοινωνιολόγους όπως εμένα που επιθυμούν να ασκούν το έργο τους κοντά στις καθημερινές ζωές και το βίωμα των ανθρώπων. Ορίστε εδώ ένα αξιόλογο και συναρπαστικό βιβλίο που διευρύνει το πεδίο και το συνδέει με το είδος του κοινωνιολογικού έργου που εγώ ασκώ και διδάσκω.

Dorothy E Smith, επίτιμη καθηγήτρια κοινωνιολογίας και σπουδών ισότητας, OISE/University of Toronto, Canada

Μία εντυπωσιακή προσέγγιση που θέτει τα θεμέλια για μια ριζοσπαστική επανατοποθέτηση του κλάδου. Είναι ένα απαραίτητο βιβλίο για όλους όσους επιδιώκουν να απελευθερώσουν τις κοινωνικές επιστήμες και να διαμορφώσουν έναν νέο τρόπο κατανόησης της σύστασης των κοινωνικών υποκειμένων και της κοινωνικής ζωής.

Siliva Federici, επίτιμη καθηγήτρια πολιτικής φιλοσοφίας, University of Hofstra, New York

Πρόκειται για ένα βιβλίο αντίδοτο απέναντί στην τυφλή εμπλοκή της κυρίαρχης κοινωνικής ψυχολογίας με τα ηγεμονικά ιδεολογικά συστήματα. Το βιβλίο αυτό δείχνει το δρόμο προς μία κοινωνική ψυχολογία η οποία μπορεί να συνοδεύει και να συνεισφέρει ενεργά στα κινήματα που στοχεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη.

Tod Sloan, Professor, Department of Counseling Psychology, Portland, Oregon, USA

Αυτό το βιβλίο επιδιώκει να αποκαταστήσει τo έλλειμμα της κυρίαρχης ψυχολογίας που οφείλεται στην τυφλή αφοσίωσή της στον ατομικισμό, δηλαδή την ανεπάρκειά της να συλλάβει τον ψυχισμό ως συγκροτούμενο διαμέσου και εντός των κοινωνιακών σχέσεων. Ως εκ τούτου αξίζει της προσοχής όλων εκείνων που ενδιαφέρονται για μια ολοκληρωμένη κατανόηση της ανθρώπινης ψυχολογίας.

Charles Tolman, Professor Emeritus of Psychology at the University of Victoria, Victoria, BC, Canada

Ο Αθανάσιος Μαρβάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής κλινικής κοινωνικής ψυχολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ.

Ο Μιχάλης Μεντίνης διδάσκει κοινωνική ψυχολογία στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου Κρήτης και στο Οικονομικό Κολλέγιο Αθηνών (BCA)
Filed under: news ]]> http://criticalpsygreece.org/2012/01/17/%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%bf-%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd/feed/ 0 admin 9789604583249.jpg http://criticalpsygreece.org/2012/01/16/%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b1-5-%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%ce%bf-%cf%84%cf%8d%cf%80%ce%bf%cf%85/ http://criticalpsygreece.org/2012/01/16/%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b1-5-%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%84%ce%af%ce%bf-%cf%84%cf%8d%cf%80%ce%bf%cf%85/#comments Mon, 16 Jan 2012 12:37:45 +0000 criticalpsy http://criticalpsygreece.org/?p=927 Continue reading →]]> Λεύγα 05

19.995 λεύγες υπό τη θάλασσα και ακόμα συγκρούονται το Κόμμα και το Κίνημα, όπως εκείνο το μεσημέρι της 20ής Οκτώβρη.

Η τελευταία μπλόφα έφερε αντιμέτωπη την τάξη με την αταξία, αλλά το αίτημα της νομιμότητας δεν αρκεί για να τινάξει την μπάνκα, καθώς οι καιροί είναι χαλεποί. Παρακολουθώντας κινούμενα σχέδια, το νέο επιτελείο της αστικής τάξης μακαρίζει τον εαυτό του που δεν κατέληξε σαν τους ακυβέρνητους Βέλγους και τσιμπολογάει φράουλες Μανωλάδας. Η ταινία εποχής από το παρόν του μέλλοντός μας αφήνει χώρο για ψιλή κουβέντα και συμπεθεριάσματα υπό τη σκέπη του Έθνους. Για να αντιμετωπίσουμε τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα της μικροαστικής τάξης δεν χρειάζεται μόνο γαϊδουρινή υπομονή, αλλά και να παρασυρθούμε από τον δικό μας Διάβολο, απείθαρχοι σαν τον Τρελό απέναντι στον Ηγεμόνα.

Διαβάστε από τη λεύγα 5: Όλγα Καρυώτη, Οι Μανωλάδες γίνονται ΕΟΖ (πλήρες κείμενο)

Η λεύγα διανύει αποστάσεις κάθε δίμηνο.

Τα περιεχόμενα του πιο πρόσφατου τεύχους (και ολόκληρα προηγούμενα τεύχη) στο levgamag, όπου και συμβολές, συμβουλές, συνεργασίες και διαφωνίες.

* Αθήνα & Προάστια: Αλφειός, Εκτός των Τειχών, Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Ναυτίλος, Πολιτεία, Πρωτοπορία, Γράμματα και Τέχνες (Αγ. Δημήτριος) | Βόλος: Παιδεία, Subway | Δράμα: Ειρμός | Θεσσαλονίκη: Κεντρί | Ιωάννινα: Αναγνώστης, Παιδεία | Καρδίτσα: Παιδεία | Λάρισα: Παιδεία | Πάτρα: Πρωτοπορία | Πειραιάς: Τσαμαντάκης | Πρέβεζα: Περίπτερο (έναντι ΟΤΕ) | Ρέθυμνο: Πλαίσιο | Τρίπολη: Ώρα | Χανιά: Το Βιβλίο

Levga5_Deltio_Typou.pdf

Levga5_Deltio_Typou.doc

 Pri

Το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου διοργανώνει στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος MIG@NET εκδήλωση με θέμα: «Αυτονομία, Εργασία, και η Πολιτική Οικονομία των Κοινωνικών Μέσων». Θα μιλήσουν οι:



Tiziana Terranova -  Becoming autonomous? Labour and the political economy of digital social media

Dmytri Kleiner – P2P Communism vs Client-Server Capitalism

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012 στις 7:00μμ.

στο Θέατρο Εμπρός, Ρήγα Παλλαμήδου 2, Ψυρρή

Η Tiziana Terranova είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στην Κοινωνιολογία της Επικοινωνίας στο Τμήμα Αμερικανικών Σπουδών, Πολιτιστικών και Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Νάπολης «L’Orientale». Είναι η συγγραφέας του Network Culture: politics for the information age(Pluto Press, 2004) και πολυάριθμα άρθρων για τα νέα μέσα.

Ο Dmytri Kleiner αναπτύσσει λογισμικά για έργα με πρακτικό και συμβολικό χαρακτήρα που εστιάζουν στην πολιτική οικονομία του διαδικτύου και στη δυνατότητα αυτό-οργάνωσης της παραγωγής από τους εργάτες σα μία μορφή ταξικού αγώνα.



Οι ομιλίες θα γίνουν στα Αγγλικά και θα ακολουθήσει συζήτηση.

________________________________________

Center for Gender Studies of the Department of Social Policy of Panteion University and the European research project MIG@NET invite you to the event titled: «Autonomy, Labour, and the Political Economy of Social Media». Presentations by:



Tiziana Terranova -  Becoming autonomous? Labour and the political economy of digital social media

Dmytri Kleiner – P2P Communism vs Client-Server Capitalism

on Thursday 19 January 2012 at 7:00 pm

at Empros Theater, 2 Riga Palamidi Street, Psirri



Tiziana Terranova lectures and researches cultural studies and new media at the Università degli Studi di Napoli ‘L’Orientale’ in the Department of Human and Social Sciences. She is the author of Network Culture: politics for the information age (Pluto Press 2004). She is currently working on a book on neoliberalism and the Internet.

Dmytri Kleiner is a member of Telekommunisten and develops miscommunication technologies, including deadSwap, Thimbl and R15N, He is author of the Telekommunist Manifesto. He can be followed athttp://dmytri.info.


Τα ψηφιακά κοινωνικά δίκτυα φαίνεται να συντελούν αποφασιστικά στην διαμόρφωση νέων στρατηγικών για την παραγωγή κεφαλαίου και αξίας. Με ποιό τρόπο όμως οι νέες αυτές οι στρατηγικές εμπλέκουν την εργασία των χρηστών; Είναι σωστός ο όρος εργασία όταν αφορά στην παραγωγή αξίας σε κοινωνικές πλατφόρμες; Σε τι ακριβώς βασίζεται η εργασία σήμερα (πχ. στην προσοχή, την κοινωνικότητα των χρηστών;) και τι είναι αυτό που παράγεται;


Η Τiziana Terranova, συγγραφέας του “Network Culture: politics for the information age”, θα απαντήσει στα ερωτήματα αυτά επιδιώκοντας να ορίσει τη σημασία της εξόδου από την εκμετάλλευση και την αποξένωση προς την αυτονομία σε εποχές κρίσης.

Ο Dmytri Kleiner, ο οποίος αναπτύσσει λογισμικά που εστιάζουν στην πολιτική οικονομία του διαδικτύου και στη δυνατότητα αυτο-οργάνωσης της παραγωγής θα παρουσιάσει μια επισκόπηση της σχέσης δικτύων και τρόπων παραγωγής. Χρησιμοποιώντας παραδείγματα από την ιστορία των διαδικτυακών εφαρμογών, θα αναφερθεί στις διαφορές των ομότιμων δικτύων και των εταιρικών κεντρικοποιημένων υπηρεσιών τύπου Facebook ή Twitter. Με αφορμή το πρόσφατο “Telekommunist Manifesto” που έγραψε ο ίδιος, θα μιλήσει στο κοινό για την ασυμβατότητα του καπιταλισμού με τα ελεύθερα δίκτυα.


Περισσότερες Πληροφορίες:

τηλ: 210 9210177

email: panteion@mignetproject.eu genderpanteion@gmail.com

URL: http://www.mignetproject.eu/

Once, the labour movement was seen as the international social movement for the left (and it was the spectre haunting capitalism). Over the last century, however, labour movements have been transformed. In most of the world membership rates have dwindled, and many act in defence of, or simply provide services to, their members in the spirit of interest or lobbying groups. Labour was once a broad social movement including cooperatives, socialist parties, women’s and youth wings, press and publications, cultural production and sporting clubs. Often it was at the core of movements for democracy or national independence, even of social revolution. Despite the rhetoric of ‘socialism’, ‘class and mass trade unionism’ or, alternatively, technocratic ‘organising strategies’, most union movements internationally operate strictly within the parameters of capitalism and the ideology of ‘social partnership’ (i.e. with and under capital and state).

New labour organising efforts are increasingly moving beyond traditional trade union forms, dependence on the state or parties of the left, and have found new forms linked to ethnic or geographical communities, working women, precarious workers, migrants and other radical-democratic social movements.

These changes may relate to the neoliberalisation and ‘globalization’ of capitalism, and its result in restructured industry and employment. They may also relate to the consequent disorientation of the left. Transformations at the political and economic level have not, however, meant the disappearance of labour movement. Multiple new expressions of labour discontent arise from the bases and the margins of the world of work.

New forms of organising and/or a revival?

Firstly, from the bases we find movements of workers, often in alliance with local communities or other social movements. They are to be found not only in advanced industrial and postindustrial economies, but also — more dramatically — at the capitalist periphery. Labour movements were important in the recent Tunisian and Egyptian uprisings. In the world’s second biggest economy, China, labour has been flexing its muscles in the most repressive and difficult of circumstances. Labour struggle has also begun to revive in the United States, and in the most dramatic fashion with the occupation of the legislature in Wisconsin.

Secondly, we see those who are situated at the margins of labour markets and who experience continuous uncertainty. Increasingly addressed as the ‘precariat’, this includes both high-skilled and low-skilled workers in the rich metropoles of the global North as well as in the slums and fields of the global South. The precarious are younger people, women and migrants, but increasingly those previously full-time workers whose rights and conditions are under attack due to the current economic crisis.

New and emergent movements are taking place at the local, national and transnational level, signaling the ongoing transformation of workers’ struggle all over the world. As capitalism reorganises, expands and reinvents, so too does resistance to its exploitation and subjugation. Some trade unions have encountered difficulty in working amongst workers who do not conform to the model of the full-time, male, family-wage-earning worker, and are seeking new ways of mobilizing and organising. This has been equally true amongst landless workers in Brazil, as with ‘undocumented’ or ‘excluded’ labour in California. Both at the bases and at the margins of the labour realms, women, men and youth are experimenting with radical new forms of struggle, new demands, new places / spaces of articulation, and perhaps re-discovering or re-inventing a global movement for ‘the emancipation of labour’.

Some places to start?

This issue of Interface: a journal for and about social movements seeks to reflect both this immense richness of experiences and the attempt to articulate what has been learnt in one place in ways that may be useful for activists elsewhere. We are looking for articles that tackle questions such as:

- How are the geography and politics of labour struggles changing in the 21st century?

- What use, and clarity, is there in the distinction between ‘old’ (labour) and ‘new’ social movements?

- Is the historically central link with political parties and the state dead or can it be reinvented, and if so, how?

- Have strategies such as ‘social movement unionism’, ‘community unionism’, ‘bio-syndicalism’, recognising precarity or movements organising informal workers been effective and how far? Where and to what extent are they successful?

- What are the strengths and limits of labour organising among those for whom wage labour is only a part of their livelihood?

- What are the relationships between trade unions on the one hand, and on the other hand solidarity economy movements, organisations working with precarious and unemployed workers, and identity- or community-based groups and the labour movement?

- How are trade unionists engaging, or failing to engage, with the global justice and solidarity movement?

- Are there new trade union or labour internationalism(s), and what form or forms demonstrate this?

- What is the significance of information and communication technology (ICT), ‘knowledge workers’ and labour’s own cyberspace activities to such new worker movements?

We intend to explore such matters in this special issue of the new open-access, online, copyleft academic/activist journal, Interface: a Journal for and about Social Movements(http://www.interfacejournal.net/).

General submissions

Finally, as in all issues of Interface, we will accept submissions on topics that are not related to the special theme of the issue, but that emerge from or focus on movements around the world and the immense amount of knowledge that they generate. Such general submissions should contribute to the journal’s mission as a tool to help our movements learn from each other’s struggles, by developing analyses from specific movement processes and experiences that can be translated into a form useful for other movements.

In this context, we welcome contributions by movement participants and academics who are developing movement-relevant theory and research. Our goal is to include material that can be used in a range of ways by movements — in terms of its content, its language, its purpose and its form. We thus seek work in a range of different formats, such as conventional articles, review essays, facilitated discussions and interviews, action notes, teaching notes, key documents and analysis, book reviews — and beyond. Both activist and academic peers review research contributions, and other material is sympathetically edited by peers. The editorial process generally is geared towards assisting authors to find ways of expressing their understanding, so that we all can be heard across geographical, social and political distances.

We can accept material in Afrikaans, Arabic, Catalan, Croatian, Danish, English, French, German, Hebrew, Hungarian, Italian, Latvian, Maltese, Norwegian, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Spanish, Swedish, Turkish and Zulu. Please see our editorial contactspage for details of who to submit to.

Deadline and contact details

The deadline for initial submissions to this issue, to be published November 2012, is May 1 2012. For details of how to submit to Interface, please see the ‘Guidelines for contributors’. All manuscripts, whether on the special theme or other topics, should be sent to theappropriate regional editor. Submission templates are available online via the guidelines page.

Other open calls for papers

There is an extended deadline for the ‘feminist strategies for change’ special section of issue 3/2 (September 1 2011, to be published November 2011).

The call for issue 4/1 (deadline November 1 2011, publication May 1 2012) on ‘The season of revolutions: the Arab Spring’ , with a special section on ‘A new wave of European mobilizations?‘ is also open.

Στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής διπλωματικής μου εργασίας, διεξάγω μια έρευνα με στόχο την καταγραφή της εμπειρίας διεμφυλικων- διαφυλικών (τρανσέξουαλ) ατόμων, προκειμένου να κατανοήσω την εμπειρία και την καθημερινότητά τους. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι οι εμπειρίες των τρανς δεν είναι ακόμα επαρκώς καταγεγραμμένες από την ελληνική επιστημονική κοινότητα. Μια τέτοια καταγραφή της τρανσέξουαλ εμπειρίας, θα είναι, κατά τη γνώμη μου, βοηθητική για τη σταδιακή ενδυνάμωση και «αποστιγματοποίηση» της τρανς ομάδας μέσα στην ελληνική κοινωνία, ενώ θα εμπλουτίσει τις διεθνείς προσπάθειες για την καλύτερη εν γένει κατανόηση των εμπειριών των διεμφυλικών-διαφυλικών ατόμων.

ΣΥΝΟΨΗ

Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα προσπαθεί να καταγράψει τις εμπειρίες διεμφυλικών-διαφυλικών (τρανσέξουαλ) ατόμων που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, διαφοροποιήθηκαν από το φύλο με το οποίο γεννήθηκαν. Όπως υποστηρίζουν διεμφυλικοί ερευνητές και ακτιβιστές ανά τον κόσμο, είναι πολύ σημαντική η ανάδειξη της εμπειρίας των ατόμων αυτών, προκειμένου η επιστημονική κοινότητα και η κοινωνία να κατανοήσουν τα βιώματά τους ώστε να ενδυναμωθεί και να «αποστιγματοποιηθεί» η συγκεκριμένη ομάδα.

Στην παρούσα έρευνα, στόχοι είναι:

1) να ακουστεί ο λόγος των τρανς στην Ελλάδα, να δοθεί βήμα στις εμπειρίες της ζωής τους, στην ιστορία τους και στα βιώματα εκείνα που οδήγησαν στην αλλαγή τους (όποια κι αν είναι αυτή)

2) να ακουστεί το βίωμα της καθημερινότητάς τους στο τώρα και

3) να έρθουν στο προσκήνιο, εκτός από τα προβλήματά τους, και τα δυνατά τους σημεία, οι θετικές πλευρές της εμπειρίας, οι πηγές άντλησης δύναμης.

Μια τέτοια καταγραφή της τρανς εμπειρίας, θα είναι, κατά τη γνώμη μου, σημαντική για τη σταδιακή ενδυνάμωση και «αποστιγματοποίηση» της τρανς ομάδας μέσα στην ελληνική κοινωνία και θα εμπλουτίσει τις διεθνείς προσπάθειες για την καλύτερη εν γένει κατανόηση των εμπειριών των τρανς ατόμων.

Ενδιαφέρομαι να μιλήσω με ανθρώπους που, με κάποιο τρόπο (ντύσιμο, ορμόνες, χειρουργικές επεμβάσεις) διαφοροποιήθηκαν, από το φύλο με οποίο γεννήθηκαν και οι οποίοι βίωσαν, σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο την εμπειρία μιας μεγάλης αλλαγής. Δεν είναι απαραίτητο οι συμμετέχοντες να έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση επαναπροσδιορισμού του φύλου. Μέσα από μια προσωπική συνέντευξη 1-2 ωρών, θα ήθελα να διερευνήσω θέματα όπως είναι η πορεία της ζωής, οι σχέσεις, η καθημερινότητα, αλλά και τα δυνατά σημεία, οι πηγές άντλησης δύναμης. Θα τηρηθούν όλοι οι κανόνες ανωνυμίας και δεοντολογίας.

Θα τηρηθούν όλοι οι κανόνες ανωνυμίας και δεοντολογίας.

Για ερωτήσεις ή για εκδήλωση ενδιαφέροντος 6980 455 581

e-mail: raniageorgaka@gmail.com

Morelia, Mexico, 9-12 August 2012

Conference website: http://marxpsyconference.teocripsi.com/index.php

Abstract submission deadline: 15 March, 2012

Key-speakers and special participants include: Guillermo Delahanty, Anup Dhar, Fernando González-Rey, Raquel Guzzo, Grahame Hayes, Lois Holzman, Gordana Jovanovic, Lynne Layton, Athanasios Marvakis, Raúl Páramo-Ortega, Hans Skott Myhre, Ian Parker, and Lawrence Wilde.

Invitation to the Second Marxism and Psychology Conference

On behalf of the organising committee, it is our pleasure to invite you to the Second Marxism & Psychology Conference, which will be held from 9 to 12 August 2012, at the Universidad Michoacana de San Nicolás de Hidalgo, located in Morelia, Michoacán, Western Mexico. Like the first conference in Prince Edward Island, Canada, this second conference aims at bringing activists, students and scholars together to discuss exciting issues at the intersection of Marxism and Psychology.

As contemporary psychology goes through these times of crisis, revolts and protests around the world, we need to reflect again on the significance of Marxism for psychological scholarship and practice. We know that different fields of psychology have already been permeated, questioned, challenged and concerned by Marxist theory and practice during the last century. Currently several scholars and activists recognize the potential for Marxism to transform psychology. A number of them acknowledge the increasing role of Marxist theory and practice in their scientific pursuits and political activities. And many scholars make research on the historical and current positions in the intersection of Marxism with psychology. At present, however, there still are relatively few opportunities for all these people to exchange their findings and their views on this essential topic.

We believe that this Second Marxism & Psychology Conference will be a unique intellectual forum to encounter different and often competing views on Marxism from the different fields of psychology and other disciplines, as well as an excellent opportunity for scholars and activists to meet again and introduce a new generation of psychologists to the Marxist perspective

Conference topic areas include: Marxist Psychology, Marxism and Educational Psychology, Marxism and Clinical Psychology, Marxism and Social Psychology, Marxism and Critical Psychology, Marxism and Psychoanalysis; Marxism, Humanism and Humanistic Psychology; Marxism, Feminism and Psychology; Marxism, Liberation Psychology and Community Psychology; Activity Theory and Cultural Historical Psychology.

The site of the conference, the city ofMorelia, was declared a UNESCO World Heritage Site for its well preserved colonial buildings and layout of the historic center. The Mexican Federal Government lists 1,113 old buildings having historical value, including the impressive cathedral, 4 important monasteries, 3 convents, 4 old colleges, many large churches and palaces, and some buildings of the Universidad Michoacana de San Nicolás de Hidalgo, the oldest institution of higher education in the New World, founded in 1540 by Vasco de Quiroga. Also in Morelia is the first music conservatory in the Americas, the Conservatorio de las Rosas, established in 1734.

Please find attached the conference poster (PDF).

For further information, visit the website of the conference:
http://marxpsyconference.teocripsi.com/index.php

If you have any question, don’t hesitate to contact us to:
marxpsyconference

Sincerely,

David Pavón Cuéllar and Jorge Mario Flores Osorio

“Αυτήν τη στιγμή έχουμε χρέος -πάλι ο ίδιος όρος- να σας αντιμετωπίσουμε όπως θ’ αντιμετωπίζαμε επί χούντας των συνταγματαρχών τον αμερικανό πρόξενο”

Ο Σπύρος Μαρκέτος, προσκεκλημένος στο Γαλλικό ινστιτούτο Θεσσαλονίκης ώστε να μιλήσει σε μια εκδήλωση που διοργάνωναν για το Γκυ Ντεμπόρ, κατακεραυνώνει τον ιμπεριαλισμό και το Γαλλικό κράτος μέσα στο στόμα του Λύκου και τελειώνει την τοποθέτηση με μερικά “Γαλλικά” για τον Σαρκοζί. Παραθέτουμε το κείμενο της ομιλίας του:

Καλησπέρα σε όλες και όλους.
Θα είμαι σύντομος, κι ελπίζω να μου συγχωρήσετε ότι πρέπει να φύγω προτού ολοκληρωθεί το στρογγυλό μας τραπέζι, έχω σε λίγο μάθημα στη σχολή μου.
Στην αυγή των νεότερων χρόνων, λίγο πριν από τον αιώνα του μπαρόκ που τόσο πολύ αγάπησε και τόσο συστηματικά μελέτησε ο στοχαστής που η μνήμη του μας ενώνει σήμερα, οι άνθρωποι δεν είχαν τη δική μας επιστημονική σκέψη, αλλά εμβάθυναν διαφορετικά, σύμφωνα με κανόνες που εμείς συνοπτικά χαρακτηρίζουμε μαγική σκέψη· θυμηθείτε εδώ την αλχημεία. Όταν προσπαθούσαν να κατανοήσουν κάτι, συχνά εστίαζαν σε εξωτερικές ομοιότητες, σε συμπτώσεις, σε αναλογίες. Φυσικά, και σήμερα
επιβιώνει αυτή η μαγική σκέψη, χαρακτηριστικό της δείγμα αποτελεί η πίστη, που όσο απάνθρωπα μας ταλαιπωρεί άλλο τόσο προπαγανδίζεται ακατάπαυστα από τα μέσα ενημέρωσης, ότι από το χρέος απαλλάσσεσαι κόβοντας μισθούς και συντάξεις, εκποιώντας τον δημόσιο πλούτο, και πετώντας άστεγους στο δρόμο. Αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα.
Ίσως αυτοί οι παλιότεροι άνθρωποι λοιπόν να πρόσεχαν ότι εμείς εδώ σήμερα κληθήκαμε στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στη Λεωφόρο Στρατού, να μιλήσουμε για τον τελευταίο στρατηλάτη της Επανάστασης. Ίσως αυτό να μην είναι απλή σύμπτωση σε μια χώρα που οι στρατιωτικές δαπάνες της είναι αναλογικά οι ψηλότερες, μετά το Ισραήλ, σ’ έναν πρωτοφανώς στρατιωτικοποιημένο κόσμο. Σ έναν αποκρουστικό κόσμο που κυβερνιέται αποκλειστικά από τέρατα, όπου θεωρείται φυσιολογικό να καταστρέφεις ένα χωριό, αφγανών ας πούμε, με βόμβες που ένα μονάχα κοματάκι τους
κοστίζει όσο θα στοίχιζε η συντήρηση των κατοίκων του για αιώνες. Όπου θεωρείται ηθικό να καταστρέφεις χώρες για να τους αρπάξεις το πετρέλαιο –το Ιράκ και τη Λιβύη, ας πούμε. Όπου θεωρείται λογικό να χρεωκοπείς επειδή δεν μπορούσες να συγκρατηθείς όταν αγόραζες Μιράζ και Ραφάλ. Aυτό τον κόσμο ψύχραιμα ανέταμε ο δικός μας στρατηλάτης, και την καταστροφή του έκανε έργο ζωής. Προεκτείνοντας τη μαρξική κριτική της αλλοτρίωσης στις συνθήκες του ύστερου καπιταλισμού, και βοηθώντας μας
να δούμε αποστασιοποιημένα το εμπόρευμα, ο Ντεμπόρ απελευθέρωσε τους επαναστάτες της δικής μας γενιάς από τη φετιχιστική προσκόλληση σε θεσμούς και αναλύσεις προηγούμενων εποχών του ριζοσπαστικoύ κινήματος. Αναδεικνύοντας τη βασική έννοια του θεάματος, μας βοήθησε να σηκώσουμε το θεαματικό παραπέτασμα που καλύπτει τις αληθινές σχέσεις του κόσμου τούτου. Το θέαμα που έμενε κρυμένο πίσω από το θέαμα αποδείχθηκε ελάχιστα θελκτικό.
Αυτός ο αποτρόπαιος κόσμος πάντως τελειώνει, και κρίμα που ο Γκυ Ντεμπόρ δεν ζει για να δει το ψυχομαχητό του. Βιώνουμε την τερματική κρίση του καπιταλισμού, μας βεβαιώνει ένας μεγάλος ιστορικός κοινωνιολόγος, ο Ιμμάνουελ Βαλλερστάιν, τέως πρόεδρος της Παγκόσμιας Κοινωνιολογικής Εταιρείας. Ακόμη και αν κατορθώσει ο
καπιταλισμός ν’ ανοίξει, μέσα από ανείπωτες καταστροφές, έναν νέο κύκλο συσσώρευσης, ο ισχυρός πόλος του μάλλον θα είναι η Κίνα, μας προειδοποιεί ο σοφός κοινωνικός γεωγράφος Ντέηβιντ Χάρβεϋ. Έστω και αν δεν ξέρουμε τι θα διαδεχτεί τον καπιταλισμό, αν δηλαδή φτιάχνουμε τώρα έναν κόσμο πολύ χειρότερο ή πολύ καλύτερο, ξέρουμε πάντως ότι ο καπιταλισμός τελειώνει.
Τα τέρατα που νέμονται τούτο τον κόσμο θέλουν να μας γυρίσουν πίσω στην εποχή πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Οι αμερικανοί πρακτικά επανανομιμοποίησαν τα βασανιστήρια, που στη Γαλλία είχε καταργήσει ήδη το Παλιό Καθεστώς. Τα lettres de cachet ωχρούν μπροστά στην άδεια που έχει επίσημα πλέον ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, να καθαρίζει όποιον δεν του γουστάρει. Οι διπλωμάτες της υπερπόντιας
δημοκρατίας έχουν μετατραπεί σε κοινούς ρουφιάνους, αναλαμβάνοντας να συλλέγουν DNA ξένων συναδέλφων τους, ώστε να μπορούν να τους εκβιάζουν κατά βούληση. Ο επικεφαλής του Wikileaks, που αποκάλυψε αυτό το τελευταίο αίσχος, διώκεται σαν κοινός εγκληματίας. Ο κόσμος του θεάματος δεν χαρίζεται στους αντιπάλους του.
Άλλο τόσο θεαματικές προόδους καταγράφει ο έτερος πόλος του καπιταλιστικού συστήματος, στη νοτιοανατολική Ασία. Το ιαπωνικό κράτος, ένα από τα ισχυρότερα του κόσμου, αποδεικνύεται πως είχε αφήσει τους πολίτες του ολότελα ανυπεράσπιστους απέναντι στον κίνδυνο, ή μάλλον τη βεβαιότητα, ενός πυρηνικού ατυχήματος. Κανείς δεν τιμωρήθηκε για την καταστροφή της Φουκουσίμα, πέρα από τους εργάτες που στάλθηκαν απροστάτευτοι στα ερείπιά της· αντίθετα, το κράτος, μπερδεύοντας την ασφάλεια με το θέαμα της ασφάλειας, άφησε την ίδια την εταιρεία που χορογράφησε την καταστροφή να ελέγξει την ανοικοδόμηση, προασπίζοντας τα δικά της συμφέροντα μάλλον παρά την υγεία του πληθυσμού. Όταν αυτά συμβαίνουν στα πιο οργανωμένα και τεχνολογικά προηγμένα κράτη, εύκολα φανταζόμαστε τι γίνεται στα υπόλοιπα. Όπως η Κίνα, για την οποία καλύτερα να μη μιλήσουμε καθόλου. Ο τρίτος πόλος, πάλι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοστατεί σ’ έναν άλλο τομέα της οπισθοδρόμησης. Η πρώτη νίκη της Γαλλικής Επανάστασης ήταν όταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος αναγνώρισε, στις 23 Ιουνίου του 1789, το δικαίωμα των Γενικών Τάξεων να εγκρίνουν την επιβολή φόρων και τη σύναψη δανείων. Σήμερα ο ελληνικός λαός, και οι άλλοι λαοί της ευρωπαϊκής περιφέρειας, αύριο βέβαια και ο γαλλικός λαός, έχουν στερηθεί αυτήν ακριβώς την ελευθερία. Οι τραπεζίτες αλώνουν με πραξικοπήματα, μια προς μία, τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και παγιδεύουν τους λαούς σ’ έναν φαύλο κύκλο λιτότητας και υπερφορολόγησης, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην πτώχευση. Και στην εξέγερση, θα έλεγε ο στρατηγός μας. Η Βαλκυρία, ο γελωτοποιός της και οι στρατιές των
γκρίζων αυλοκολάκων τους αγωνίζονται κατεξοχήν να μη χάσουν καμιά δεκάρα οι τράπεζες, οι ίδιες που βρίσκονταν στην αφετηρία της τωρινής κρίσης. Ματαιοπονούν. Θέλουν να σώσουν τις τράπεζες· όλες οι τράπεζες είναι σήμερα χρεωκοπημένες. Θέλουν να σώσουν τις μετοχές· όλα τα χρηματιστήρια έχουν πλέον φουντάρει. Θέλουν να σώσουν το ευρώ, και με κάθε τους κίνηση το ξεχαρβαλώνουν. Θέλουν να τσακίσουν τους λαούς τους· οι λαοί εξεγείρονται ο ένας μετά τον άλλο. Αύριο βέβαια και ο γαλλικός, που σήμερα τηρεί μια ασυνήθιστη σιγή. Όπως τηρούσε και ο ελληνικός, ως προχτές.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έστησε τη χρηματοπιστωτική πολιτική της, η οποία κρυσταλλώθηκε στο ευρώ, με βάση το Δόγμα Σαχτ. Ο Γιάλμαρ Σαχτ ήταν υπουργός Οικονομικών του Τρίτου Ράιχ· γλύτωσε την κρεμάλα στη Νυρεμβέργη μόνον επειδή ο Χίτλερ τον είχε απολύσει επειδή τον θεωρούσε υπερβολικά φιλοτραπεζίτη. Το Δόγμα Σαχτ, το οποίο ακολουθούσε η Ράιχσμπανκ τη δεκαετία του 1930, απαγόρευε στην κεντρική τράπεζα να αξιοποιεί κρατικά ομόλογα. Το ίδιο δόγμα ακολουθεί σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, πράγμα που μόνον καταστροφές προοιωνίζεται
σύμφωνα με τον Γιαν Τοπορόφσκι, έναν από τους οξυδερκέστερους οικονομολόγους· στο ίδιο συμπέρασμα κατατείνουν άλλωστε πλήθος ανεξάρτητες μελέτες, με χαρακτηριστικές ανάμεσά τους εκείνες του βρετανικού ινστιτούτου Research on Money and Finance, που έχει επικεφαλής τον Κώστα Λαπαβίτσα.
Ήταν θέμα χρόνου, η ανόητη αρχιτεκτονική του ευρώ να προκαλέσει τρομερά προβλήματα, για τα οποία τώρα τιμωρούνται ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί της περιφέρειας. Οι πραγματικοί υπεύθυνοι, δηλαδή οι τραπεζίτες και το πολιτικό τους προσωπικό, μένουν στο απυρόβλητο. Στο μεταξύ, η ευρωπαϊκή περιφέρεια πλήττεται από μια πρωτοφανή κρίση χρέους, ανάλογη με κείνες που ανέταμε στον Τρίτο Κόσμο ο καθηγητής Ερίκ Τουσσαίν, πρόεδρος της Comité pour l’annulation de la dette du tiers monde . Πρώτο της θύμα, η Ελλάδα. Αφορμή κι εργαλείο για την καταστροφή, το χρέος. Προς τράπεζες οι οποίες, αν πιστέψουμε τα βιβλία τους, κατέχουν σε χρηματική μορφή πολλές φορές τον συνολικό παγκόσμιο πλούτο, προφανώς έχοντας από τώρα καπαρώσει και τον πλούτο που φαντάζονται ότι θα παράγουν οι ερχόμενες γενιές.
Η έννοια του χρέους είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα, και στην ανάλυσή της μπορούμε σήμερα ν’ αξιοποιήσουμε παραγωγικότατα την κριτική του θεάματος, που ανέπτυξε ο Στρατηγός. Ο κόσμος νομίζει ότι το χρέος είναι νεότερο από το χρήμα. Κάνει λάθος, είναι πολλές χιλιετηρίδες παλιότερο, υπήρχε σε κοινωνίες όπως η αιγυπτιακή και η μεσοποταμιακή, που δεν είχαν χρήμα, αλλά είχαν ιερατεία. Η ιδέα του χρέους είναι θρησκευτικής προέλευσης· αρχικά χρέος σήμαινε αμαρτία, όπως πολύ εύγλωττα επισημαίνει ο καθηγητής του πανεπιστήμιου Γέηλ Ντέηβιντ Γκραίμπερ. Πού βρέθηκαν τα δισεκατομμύρια που κατά εκατοντάδες δάνεισαν στα κράτη οι αμερικανικές, γερμανικές, γαλλικές, ελληνικές κλπ τράπεζες; Και ζητάν να τα πάρουν πίσω καταστρέφοντάς μας; Απάντηση: φτιάχτηκαν με το χτύπημα μερικών πλήκτρων στον υπολογιστή, είναι καθαρά πλασματικό χρήμα, φαντασιακό και θεαματικό, το οποίο δημιούργησαν οι ίδιες οι τράπεζες με την ευγενική άδεια των κρατών. Που όλα αυτά τα κρύβουν επιμελέστατα από τους πολίτες τους, προσπαθώντας να τους κρατήσουν
φυλακισμένους σε μια θεαματική άγνοια, αφασία, ανημπόρια. Μας έχουν έτσι μετατρέψει σε σκλάβους· κάθε παιδί που γεννιέται σήμερα στην Ελλάδα είναι φορτωμένο με χρέος σχεδόν σαράντα χιλιάδων ευρώ, και θα πρέπει να δουλεύει μέχρι θανάτου για να το ξεπληρώσει.
Ζητούν απ’ όλους μας να δουλέψουμε μέχρι θανάτου με μισθούς Κίνας ώστε να πληρωθεί, με τις κατεστραμμένες ζωές μας κι εκείνες των παιδιών μας, και με τον αρπαγμένο εθνικό μας πλούτο, το πλασματικό χρέος που σε αγαστή συνεργασία κυβερνήσεις και τράπεζες μας φόρτωσαν με τη δημιουργική λογιστική του fractional banking.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει μηχανισμούς για ν’ απαλλάξει από αυτή την ανυπόφορη δουλεία τους πληθυσμούς της. Αντίθετα, κάνει τα πάντα για να ολοκληρώσει την καταστροφή και την υποδούλωσή τους. Πολιτικοί που έδωσαν όρκο πίστης στη δημοκρατία σήμερα προωθούν τη Χρεοκρατία, όπως ονομάζεται το γνωστό εκπληκτικό ντοκυμανταίρ, και τώρα ξαναφτιάχνουν χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση την Ένωση μέσα από την Καταστρόικα, όπως πολύ πετυχημένα ονομάζεται το μικρότερο
αδερφάκι του. Για την ώρα, μόνο στην Ισλανδία πήραν την απάντηση που τους αρμόζει, και παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αλλά σε καμιά χώρα δεν έχουν κοινωνική στήριξη, πέρα από ελάχιστες μερίδες καπιταλιστών και κάποια ποσοστά ηλίθιων που εμπιστεύονται τα τηλεοπτικά παπαγαλάκια.
Έρχεται λοιπόν η ώρα της επανάστασης. Δεν εκπλήσσει τον ιστορικό κάτι τέτοιο. Βάλτε στη σειρά τις χρονολογίες: 1789-1812, 1848, 1905-1922, 1968. Σχεδόν μισός αιώνας πέρασε από το τελευταίο επαναστατικό κύμα στην Ευρώπη. Είναι πολύς. Κρίμα που δεν είναι μαζί μας και ο Στρατηγός.

Αλλά και χωρίς αυτόν, ελπίζουμε να τα καταφέρουμε. Ο καπιταλισμός της Καταστρόικας και της Χρεοκρατίας είναι ασύμβατος με τη δημοκρατία. Στη χώρα μας έχουμε το πρώτο πειραματικό εργαστήριο ενός νέου συστήματος διακυβέρνησης. Το σύνταγμά μας έχει γίνει κουρελόχαρτο από τα ίδια τα κόμματα εξουσίας που μας βύθισαν στο χρέος, η κυβέρνηση που εκλέχτηκε λέγοντας εν γνώσει της ψέματα ότι ‘λεφτά υπάρχουν’ παραχώρησε τη θέση της στη χούντα ενός τραπεζίτη. Με την καθοδήγηση των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ισχυρότερων χωρών της. Αυτό, με όλο το σεβασμό, δεν θα το ξεχάσουμε κύριε Πρόξενε. Αυτήν τη στιγμή έχουμε χρέος –πάλι ο ίδιος όρος- να σας αντιμετωπίσουμε όπως θ’ αντιμετωπίζαμε επί χούντας των συνταγματαρχών τον αμερικανό πρόξενο. Μην το πάρετε προσωπικά, σας παρακαλώ, δεν έχει κανένα προσωπικό στοιχείο αυτό.

Ο Πρόεδρος σας, Νικολά Σαρκοζύ, συνομώτησε εναντίον της δημοκρατίας στην πατρίδα μας και θα τιμωρηθεί όπως του αξίζει. Tι να σκεφτόταν άραγε ο παππούς του, ο εβραίος της Θεσσαλονίκης, βλέποντας από ψηλά αυτό τον γελωτοποιό της Βαλκυρίας, που πρώτα έδιωξε τους ρομά από τη Γαλλία, να επιβάλλει στον ελληνικό λαό, σε συνεργασία με το Τέταρτο Ράιχ, την άθλια χούντα του τραπεζίτη Παπαδήμου και τους τέσσερεις βουλευτές του φασίζοντος αντισημιτικού Λάος; Όχι, κύριε Πρόξενε, ο ελληνικός λαός ποτέ δεν θα ξεχάσει τούτη την πράξη. Και σας υπόσχομαι επίσης ότι ο ελληνικός λαός θα καταργήσει το θεαματικό χρέος, και θα γκρεμίσει το ευρώ. Πολύ νωρίτερα απ ό,τι κάποιοι περιμένουν. Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.

[η τελευταία παράγραφος διαβάστηκε στα γαλλικά:]
Votre President Nicolas Sarkozy a conspire contre la democratie en notre
patrie, et il va etre puni pour ca, comme il merite. Quoi penserait-il son
grand-pere, le juif salonicien, en voyant par la-haut le bouffon de la
Valkyrie, apres avoir expulse les roma de la France, imposer au peuple
grec, en collaboration avec le Quatrieme Reich, la Junta miserable du
banquier Papadimos et les quatres ministres du parti fascisant antisemite
Laos? Non, Monsieur le Consul, le peuple grec va jamais oublier cette
acte. Et je vous promet aussi que le peuple grec abolira la dette
spectaculaire et detruira l’ euro. Plus tot que quelq’uns l’ attendaient.
Merci pour m’ avoir ecoute

http://ilesxi.wordpress.com/

Ηλεκτροσόκ στην Ψυχική Υγεία

Ένα διογκούμενο χάος έχει δημιουργήσει και στη Ψυχική Υγεία η δήθεν Μεταρρύθμιση του Υπουργού Υγείας. .Μέχρι στιγμής έχει διαλύσει δεκάδες κοινοτικές υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας σε όλη την Ελλάδα (Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής, στεγαστικές δομές, δομές απεξάρτησης, κινητές μονάδες) οδηγώντας εκατοντάδες ασθενείς στον Ιδιωτικό Τομέα , στο να αναζητούν υπηρεσίες στα Ψυχιατρεία ή αφήνοντας τους, απλώς, στη μοίρα τους , την ίδια στιγμή που η Οικονομική κρίση τους αποδιοργανώνει και τους αρρωσταίνει ακόμη περισσότερο. Ο Υπουργός Υγείας , βέβαια, συνεχίζει ακάθεκτος και πραγματοποιεί έφοδο και στο στενό πυρήνα των Ψυχιατρικών Υπηρεσιών, που ούτως ή άλλως ταλανίζονται από χρόνια προβλήματα. Και δεν παρεμβαίνει για να “χτίσει” αλλά για να “γκρεμίσει” . Σειρά έχουν το Δρομοκαίτειο και το Δαφνί.

Ακολουθώντας , " με συνέπεια" , τη στρατηγική Διάλυσης της Ψυχικής Υγείας

- Προσπαθεί να απορροφήσει κονδύλια από το ΕΣΠΑ και ανακοινώνει Ίδρυση Κέντρων Ψυχικής Υγείας ,ευκαιριακά ή εικονικά, με μηδέν προσλήψεις. Στην ουσία επιθυμεί να διαλύσει ή να αναγκάσει σε συγχώνευση κλινικές οξέων περιστατικών και στεγαστικές Δομές που ήδη υπάρχουν στο Δρομοκαϊτειο , παίρνοντας δεκάδες άτομα από το προσωπικό που δουλεύει σε αυτές . Το αποτέλεσμα θα είναι εφιαλτικό καθώς οι κλινικές θα αναγκαστούν να δουλεύουν με διπλάσιους ασθενείς έως και 60 και 1-2 άτομα προσωπικό.

- «Εισβάλει» σε ξενώνα , κάνοντας έξωση σε ασθενείς από το «σπίτι τους» για να κάνει το μισό ξενώνα Μονάδα ΟΚΑΝΑ και στέλνει την εταιρία security του ΟΚΑΝΑ να προειδοποιήσει τους εργαζόμενους και τους ασθενείς που αντιστέκονται στην εισβολή. Αυτό το αποκαλεί σχεδιασμό αντιναρκωτικής πολιτικής.

- Εκβιάζει γιατρούς και ασθενείς με τα « Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια» (ΚΕΝ) για γρήγορα εξιτήρια. Το «μενού θεραπείας» του Υπουργείου για ασθενείς με ψυχιατρική διάγνωση όπως η Ψύχωση, που απαιτεί πολύπλευρη και συνεχή φροντίδα προτείνει ή 20 μέρες «άγριο εγκλεισμό» , ή μονοήμερα «φθηνά ηλεκτροσόκ», η θεραπεία στο δρόμο , αλλιώς, οι ασθενείς θα πληρώνουν από τη τσέπη τους.

- Απομακρύνει τους ψυχιατρικούς ασθενείς από τις πρωτοβάθμιες Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (που όσοι δουλεύουμε στην Ψυχική Υγεία ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να διατηρήσουν συνεχή παρακολούθηση) ζητώντας τους να πληρώνουν 5ευρα και μοιραία τους οδηγεί σε υποτροπές και εγκλεισμούς.

- Από την μία ετοιμάζει «κρεβάτια πολυτελείας» στα Ψυχιατρεία (με 100 ευρώ την ημέρα) για όσους μπορούν και πληρώνουν, θέλοντας να καθιερώσει εισπρακτικές λογικές. Από την άλλη επιδιώκει, με πλάγιους τρόπους, να φτιάξει «κάτω από το χαλί» στα Ψυχιατρεία , δωμάτια- κολαστήρια για κρατουμένους που μέχρι τώρα νοσηλεύονταν, με σεβασμό στα δικαιώματα τους , σε κανονικά δωμάτια με φύλαξη.

- Διώχνει με το προσυνταξιοδοτικό καθεστώς , έμπειρο Διοικητικό Προσωπικό από τις Διοικητικές Υπηρεσίες για να απορυθμίσει πλήρως την λειτουργία του Δρομοκαίτειου και να μπορεί μετά ανενόχλητος να συγχωνεύσει, να διαλύσει , να επιδοθεί στο κυνήγι της επιδότησης από το ΕΣΠΑ για να δείξει «ΑΝΑΠΤΥΞΗ», πάνω στα ερείπια των υπηρεσιών που διαλύει . Ταυτόχρονα ετοιμάζει νέες εφεδρείες με δήθεν αξιολογήσεις υπηρεσιών και προσωπικού. – - -

- Επιχειρεί να “βάλει χέρι” στις συντάξεις των χρόνιων ασθενών και να τους βάλει να πληρώνουν με τις συντάξεις τους την παραμονή τους σε στεγαστικές δομές.

- Αφήνει απλήρωτες δεδουλευμένες Υπερωρίες και νυχτέρια όλου του προσωπικού και Δεν πληρώνει όσους ασθενείς απασχολούνται σε επαγγελματικές Δομές .

- Δεν επιχορηγεί το Δρομοκαϊτειο με αποτέλεσμα οι προμηθευτές να μένουν απλήρωτοι δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στην τροφοδοσία του

Οι εργαζόμενοι και οι ασθενείς όμως που βιώνουμε από πρώτο χέρι την κατάσταση, δεν πρόκειται να παραδοθούμε σε τίποτα από αυτά. Θα είμαστε συνεχώς σε εγρήγορση και σε κινητοποιήσεις και μέσα και έξω από το Δρομοκαϊτειο μαζί με κάθε Νοσοκομείο που δέχεται επίθεση. Το Σωματείο Εργαζομένων του Δρομοκαιτείου μαζί με το Σωματείο Νοσηλευομένων Δρομοκαιτείου “Αυτονομία” την Πέμπτη 8/12/2011, θα κάνουμε Στάση Εργασίας 8-12 το πρωί και θα πραγματοποιήσουμε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στην Πύλη του Δρομοκαιτείου . Μαζί θα αποφασίσουμε πως θα κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας γιατί δεν είναι απλώς ανεύθυνοι, είναι και επικίνδυνοι .

τηλ επικοινωνίας

( 6942063600) Κουτσανέλλου Δώρα, μέλος Δ.Σ σωματείου

(6977659058) Γιαννακος Μιχάλης ,Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων

����� ������ ����� ������������.odt

Ακριβώς σ΄ αυτή την περίοδο, μετά το ξέσπασμα αυτής της χωρίς προηγούμενο κρίσης, τη στιγμή που οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της δημόσιας υγείας και της ψυχικής υγείας, καθώς και της κοινωνικής φροντίδας, αποτελούν τα πρώτα και πιο εύκολα θύματα του κοινωνικού κλονισμού εν μέσω του οποίου παραπαίει και κατακρημνίζεται ολόκληρη η κοινωνική οργάνωση, τουλάχιστον όπως είχε βαθμιαία συγκροτηθεί τα τελευταία 50 χρόνια, μια πανελλαδική συνάντηση για το ζήτημα της «κοινοτικής ψυχικής υγείας» όπως αυτό τίθεται σήμερα, δεν αποτελεί μιαν εκτός τόπου και χρόνου ακαδημαϊκή ενασχόληση, αλλά, το αντίθετο, μιαν ευκαιρία.

Αυτό που φαντάζει και αντιμετωπίζεται από τις κρατούσες πολιτικές ως περιττή πολυτέλεια (ή μετουσιώνεται σε απλό «ομοίωμα» κοινοτικής ψυχικής υγείας με σκοπό την απλή απορρόφηση του ΕΣΠΑ χωρίς καμιά οικοδόμηση ολοκληρωμένων υπηρεσιών), στην πραγματικότητα αποτελεί όχι μόνο μια προνομιακή οπτική γωνία, εντός του κοινωνικού ιστού, για την κατανόηση του ψυχικού πόνου στις ποικίλες μορφές του, αλλά και έναν εξίσου προνομιακό τόπο και τρόπο οργάνωσης των ολοκληρωμένων θεραπευτικών απαντήσεων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου, με ραγδαίους ρυθμούς, οι λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες» και όλο και πιο πλατιά κοινωνικά στρώματα μετατρέπονται στους «πλεονάζοντες» αυτής της κοινωνίας, για τους οποίους η μόνη διαθέσιμη, πλέον, αντιμετώπιση είναι, όλο και περισσότερο, η «περιστρεφόμενη πόρτα» του εγκλεισμού και της πλήρους εγκατάλειψης.

Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει ν΄ αποτελέσει μιαν ευκαιρία όπου λειτουργοί, που εργάζονται σε κοινοτικές υπηρεσίες, ΚΨΥ και Κινητές Μονάδες, αλλά και χρήστες των υπηρεσιών, οικογένειες και άλλα υποκείμενα στον χώρο της ψυχικής υγείας και στην ευρύτερη κοινωνία, θα μπορέσουν να ανταλλάξουν και να επεξεργαστούν, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο που πρέπει επιτέλους να υπάρξει, εμπειρίες και προβληματισμούς πάνω στις μορφές, την έκταση και τα ποικίλα περιεχόμενα που πήρε η «κοινοτική ψυχική υγεία», ως μέρος ενός υπό μεταρρύθμιση συστήματος ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, το οποίο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και το οποίο, στην ανολοκλήρωτη, ανέκαθεν υποχρηματοδοτημένη και εν πολλοίς στρεβλή μορφή του, έρχεται να συναντήσει με βίαιο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου. Πρόκειται για την πιο κρίσιμη στιγμή στην ιστορία των προσπαθειών για μια διαφορετική ψυχιατρική, έξω από τα τείχη του ασύλου.

Μια συζήτηση, επομένως, για την «κοινοτική ψυχική υγεία», για τις θεωρίες και τις πρακτικές της, με θεματικές από το «παρελθόν», όπως, π.χ., για τον ρόλο της ως μοχλού για την υπέρβαση της κατασταλτικής ψυχιατρικής ή, αντίθετα, ως παράλληλης και απλώς συμπληρωματικής προς αυτήν παροχής υπηρεσιών. Αλλά, επίσης, και πιο «επίκαιρες», όπως το πώς υπερασπίζουμε κατακτήσεις, πώς κινούμαστε μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον που πολλαπλασιάζει και κάνει πιο πολύπλοκα τα αιτήματα και, ταυτόχρονα, διαλύει τις υπηρεσίες, κόβει δραστικά τους όποιους πόρους, απολύει λειτουργούς, μειώνει δραστικά αποδοχές και αποδέχεται την

ύπαρξη υπηρεσιών μόνο υπό τη μορφή των ερειπίων τους.

Το ζητούμενο, σ΄ αυτές τις συνθήκες, είναι το πώς οικοδομείται ένα πανελλαδικό δίκτυο επικοινωνίας των κοινοτικών υπηρεσιών που υπάρχουν και ταυτόχρονα επεξεργασίας θεωρίας και πρακτικών πάνω στην κοινοτική ψυχική υγεία και πώς συγκροτείται ένα μέτωπο για την υπεράσπιση αυτού που έχουμε οικοδομήσει -υπεράσπιση η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την διεκδίκηση αυτού που είναι αναγκαίο να υπάρξει στο άμεσο μέλλον.

14 και 15 Δεκεμβρίου 2011

09.00-19.00

Αίθουσα Δρακόπουλου, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πανεπιστημίου 30

Συμμετοχή ελεύθερη

Διοργάνωση : ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

Πληροφορίες : 210 2621260 , 210 2612890

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη. Εισαγωγή στις εργασίες της διημερίδας

10.10-11.30 Από το ψυχιατρείο στην κοινότητα : ο ένας τοίχος μετά τον άλλο. Επιτεύγματα, αποτυχίες, στρεβλώσεις

Συντονισμός: Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος

Μαδιανός Μιχάλης: «32 χρόνια πριν : από το πείραμα στην σημερινή πραγματικότητα της κοινοτικής ψυχικής υγείας».

Evaristo Pasquale : «Το κύκλωμα της δημόσιας ψυχικής υγείας στην Τεργέστη και στην Ιταλία»

Συζήτηση

11.30-12.00 Διάλειμμα

12.00-14.00 Το σημερινό τοπίο των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Διάφορες ελληνικές εμπειρίες.

Συντονισμός : Παπαδόπουλος Ιωάννης

Αγγελίδης Γεώργιος : «Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου: η πορεία προς τον μετασχηματισμό του σε ένα σύγχρονο Δίκτυο Κοινοτικών Ψυχιατρικών Υπηρεσιών»

Κατσαρός Ανδρέας : « Η κατάργηση του ψυχιατρείου της Κέρκυρας και η ανάπτυξη των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Τομέα στο πρότυπο ανοικτού συστήματος ολοκληρωμένης παροχής φροντίδας»

Καψάλη Αφροδίτη, Γεωργιλά Π. Ντζιού Ευ, Φούφουλα Μ.: «Τομέας Ψυχικής Υγείας Εύβοιας και Βοιωτίας, τρέχουσα και προτεινόμενη ανάπτυξη. Νέες ανάγκες και προβληματισμοί»

Σαμακουρή Μαρία : «Το Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Εβρου. Ιστορία, προβλήματα, προοπτικές».

Ραπτοπούλου Λουίζα : «Η λειτουργία της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης»

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα-φαγητό

15.00-16.45 Το δίκτυο των υπηρεσιών ψυχικής υγείας

Συντονισμός : Τυχόπουλος Γρηγόριος

Λιβαδά Αννα : «Οι διαδρομές της θεραπευτικής φροντίδας από την μονάδα

νοσηλείας στην Κοινότητα και αντίστροφα, στα πλαίσια της τομεοποίησης του ΚΨΥ

Αγίων Αναργύρων»

Παπανδρέου Χρήστος : «Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας : η σκυτάλη στα χέρια της Κοινότητας»

Φωτόπουλος Βασίλης : «Ακάλυπτες θεραπευτικές ανάγκες την Κοινότητα. Ο ρόλος των υπηρεσιών»

Νικολάρα Ροδόπη : «Η κοινοτική φροντίδα και περίθαλψη στο νομό Σερρών – 20 χρόνια λειτουργίας του ΚΨΥ. Προβλήματα και προοπτικές.

Λιοδάκης Αντώνης : «Οι κρίσεις στα ΚΨΥ. Πολιτικές και θεραπευτικές αναζητήσεις»

Συζήτηση

16.45-17.00 Διάλειμμα

17.00-19.00 Θεραπευτικές διαδρομές στην κοινότητα. Η ‘ανάληψη του περιστατικού’, η θεραπευτική συνέχεια, η παρέμβαση στην κρίση.

Συντονισμός : Μαγριπλής Δημήτριος

Παπαδόπουλος Ιωάννης : «’Δύσκολα περιστατικά’ στην Κοινοτική Ψυχιατρική Περίθαλψη. Οι διάφορες πλευρές της ‘δυσκολίας’»

Γεωργιάδης Δημήτριος : «Δείκτες ποιότητας και Ψυχική Υγεία: μια πρώτη προσπάθεια αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών του ΚΨΥ Χαλανδρίου»

Κωνσταντινίδη Μαρία : «Η επίσκεψη το σπίτι. Η ανάληψη του περιστατικού και ο ρόλος του κοινοτικού νοσηλευτή στη συνέχεια της θεραπευτικής φροντίδας»

Κιούσης Νικ, Παπακώστα Β, Κούτσια Αικ, Δημητριάδη Ελ. : «Ο ρόλος του νοσηλευτή και του Επισκέπτη Υγείας σε Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στην Κοινότητα. Προβληματισμοί για μιαν εναλλακτική ανάπτυξη»

Καρατζαφέρης Λυκούργος : «Η παρέμβαση στην Κρίση»

Λαμπροπούλου Αθανασία: «Η λειτουργία του Κέντρου Ημέρας/Κοινωνικής Λέσχης του ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων.

Συζήτηση

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη

10.00-12.00 Η μετάβαση της θεραπευτικής φροντίδας από το ίδρυμα στην κοινότητα στις συνθήκες της κρίσης

Συντονισμός: Λερίδου Ανδρομάχη

Λουκαδάκης Εμμανουήλ, Πλουμπίδης Δημήτριος : «Τα ΚΨΥ μπροστά στη κρίση»

Evaristo Pasquale : «Πώς να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της Κοινοτικής Ψυχικής Υγείας σε συνθήκες κρίσης του Κράτους Πρόνοιας»

Αγγελίδης Γεώργιος : «Οι επιπτώσεις της σημερινής οικονομικής κρίσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας της Πιερίας. Εμπειρίες από το ΚΨΥ Κατερίνης»

Κοκκινάκος Γεώργιος : «Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Κρήτη και η αλλαγή του ψυχιατρικού παραδείγματος»

Κουνιάκης Φώτης : «Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας του ΙΚΑ: πολύπλευρες ανάγκες του ατόμου και ανάγκη διασύνδεσης των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας»

Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος : «Τι σημαίνει και υπό ποιους όρους μπορούμε σήμερα να μιλάμε για υπέρβαση και κλείσιμο των ψυχιατρείων;»

Συζήτηση

12.00-12.30 Διάλειμμα

12.30-14.00 Η κοινοτική ψυχική υγεία από τη σκοπιά των ‘χρηστών’ και των οικογενειών εν μέσω των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης.

Συντονισμός : Καρβούνη Λουκία

Γιαννουλόπουλος Γιώργος : «Κέντρα Ψυχικής Υγείας. Μια ελπίδα που μάλλον χάθηκε»

Χατζηδάκης Παύλος : «Διαδρομή ανάρρωσης»

Καλογιάννη Βάσω, Κατσαρού Λίνα: «Ανάρρωση και επανένταξη μέσα στην κρίση»

Πάλλη Αλεξάνδρα : «Οικογένειες και υπηρεσίες ψυχικής υγείας: εμφανείς και αφανείς συνιστώσες μιας συνεχιζόμενης κρίσης»

Μαγριπλής Δημήτριος : Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις οικογένειες των παιδιών και των εφήβων

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα για φαγητό

15.00-17.00 Οι επιπτώσεις την κρίσης στα αιτήματα, στις ανάγκες και στη λειτουργία των υπηρεσίες.

Συντονισμός : Φωτόπουλος Βασίλειος

Κακογιάννη Μαρία : «’Υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ, ή είναι απλά το τρένο που έρχεται πάνω μας’; Η κοινοτική δουλειά μέσα σε ακραίες συνθήκες κρίσης : αιτήματα, ανάγκες, απαντήσεις από την εμπειρία στο ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων»

Καλοδίκη Βιργινία : «Αλλάζει η οικονομική κρίση τα αιτήματα των χρηστών στις κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας;»

Γιωτσίδη Βασ, Δανιά Π, Μητσάκη Ειρ, Αθανασίου Ευτ : «Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας στην ‘κρίση’. Νέες συνθήκες – νέες ανάγκες. Ανταπόκριση ή απορρύθμιση;

Γιαννοπούλου Ιωάννα: Amber Alert : «κίνδυνος εξαφάνισης υπηρεσιών ψυχικής υγείας παιδιών κα εφήβων πριν τη γέννησή τους»

Ασημακοπούλου Ξένη, Γιαννοπούλου Χρ, Θεοδωροπούλου Ρεβ, Κουϊμιτζή Ευτ, Κράνια Διον, Λιούσα Λ. : «Ο ρόλος και οι ανάγκες μιας Ιατροπαιδαγωγικής υπηρεσίας και οι επιπτώσεις του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στη λειτουργία της. Η περίπτωση των Αγ. Αναργύρων»

Συζήτηση

17.00-17.15 Διάλειμμα

17.15-19.00 Υπάρχει μέλλον για την κοινοτική ψυχική υγεία;

Σύντομες παρεμβάσεις από ορισμένους εκ των ομιλητών και ελεύθερη συζήτηση

ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

1. Αγγελίδης Γεώργιος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κατερίνης

2. Αθανασίου Ευτυχία, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Κορυδαλλού

3. Ασημακοπούλου Ξένη, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

4. Γεωργιάδης Δημήτριος, ειδικός παιδαγωγός, ΚΨΥ Χαλανδρίου

5. Γεωργιλά Π. διευθυντής ψυχίατρος, ψυχιατρική κλινική νοσ. Γεννηματά

6. Γιαννοπούλου Ιωάννα:παιδοψυχίατρος διευθύντρια ΕΣΥ, ΚΨΥ Περιστερίου

7. Γιαννοπούλου Χριστίνα, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

8. Γιαννουλόπουλος Γιώργος, μέλος Επιτροπής χρηστών, πρώην χρηστών κα επιζώντων της ψυχιατρικής

9. Γιωτσίδη Βασιλική, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

10. Δανιά Πηγή, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

11. Δημητριάδη Ελένη, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

12. Evaristo Pasquale: διευθυντής ψυχίατρος, Ψυχιατρικές υπηρεσίες Τεργέστης

13. Θεοδωροπούλου Ρεβέκκα, κοινωνική λειτουργός, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

14. Κακογιάννη Μαρία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

15. Καλογιάννη Βάσω, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

16. Καλοδίκη Βιργινία, ειδ. ψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

17. Καρατζαφέρης Λυκούργος, ειδικ. Ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

18. Καρβούνη Λουκία, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

19. Κατσαρός Ανδρέας, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κέρκυρας

20. Κατσαρού Λίνα, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

21. Καψάλη Αφροδίτη, πρόεδρος ΤΟΨΥ Εύβοιας-Βοιωτίας, επιστημονικά υπεύθυνη ψυχιατρικού τομέα ΓΝ Χαλκίδας

22. Κιούσης Νίκος, νοσηλευτής, ΚΨΥ Χαλκίδας

23. Κοκκινάκος Γιώργος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Χανίων

24. Κουϊμτζή Ευτυχία, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

25. Κουνιάκης Φώτης, ψυχίατρος, ΙΚΑ Μενιδίου

26. Κουτσιά Αικατερίνη, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Χαλκίδας

27. Κράνια Διονυσία, παιδοψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

28. Κωνσταντινίδη Μαρία, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

29. Λαμπροπούλου Αθανασία, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

30. Λερίδου Ανδρομάχη, Κοινωνική λειτουργός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

31. Λιβαδά Άννα, ψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

32. Λιοδάκης Αντώνη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Ρεθύμνου

33. Λιούσα Λίνα, λογοθεραπεύτρια, ΚΨΥ Αγ. Αναργύρων

34. Λουκαδάκης Εμμανουήλ, ψυχολόγος, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

35. Μαγριπλής Δημήτριος, Επιμ. Α παιδοψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

36. Μαδιανός Μιχάλης, καθηγητής Ψυχιατρικής

37. Μεγαλοοικονόμου Θεόδωρος, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

38. Μητσάκη Ειρήνη, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

39. Νικολάρα Ροδόπη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Σερρών

40. Ντζιού Ευαγγελία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Χαλκίδας

41. Πάλλη Αλεξάνδρα, κλινική ψυχολόγος PhD, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

42. Παπαδόπουλος Γιάννης: διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

43. Παπακώστα Β, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

44. Παπανδρέου Χρήστος, κοινωνικός λειτουργός, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

45. Πλουμπίδης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

46. Ραπτοπούλου Λουϊζα: νοσηλεύτρια, Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

47. Σαμακουρή Μαρία, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Αλεξανδρούπολης

48. Τυχόπουλος Γρηγόρης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Περιστερίου

49. Φούφουλα Μαρία, κοινωνική λειτουργός, οικοτροφείο Λειβαδιάς ΕΚΕΨΥΕ

50. Φωτόπουλος Βασίλης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

51. Χατζηδάκης Παύλος, ομάδα αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων